Przeżywamy dzisiaj drugą niedzielę po Narodzeniu Pańskim.
Mamy jeszcze w pamięci tajemnicę Bożego Narodzenia. Uświadamiamy sobie, że dla nas i dla naszego zbawienia Słowo odwieczne stało się ciałem, w Chrystusie wybrał nas Bóg przed założeniem świata i przeznaczył dla siebie jako przybrane dzieci ku chwale swej łaski. Za to wszystko musimy wyrażać dziękczynienie nie tylko słowami modlitwy, ale przede wszystkim czynem swego życia.
Jest to pierwsza niedziela nowego roku, dlatego po Mszach świętych jest adoracja Najświętszego Sakramentu.
O godzinie 16.30 różaniec i o 17.00 Msza święta wieczorna.
We wtorek, 6 stycznia, przypada Uroczystość Objawienia Pańskiego, Trzech Króli. W całym Kościele jest to dzień modlitw dzieci i młodzieży w intencji misji. Msze święte tak jak w niedziele.
Po Mszach świętych poświęcenie kadzidła.
Po Mszy świętej wieczornej chór Porębianie zaprasza na koncert kolęd.
Składka tego dnia będzie przeznaczona na cele misyjne.
Pokłon Mędrców ze Wschodu złożony Dziecięciu Jezus, opisywany w Ewangelii przez św. Mateusza, symbolizuje pokłon świata pogan, wszystkich ludzi, którzy klękają przed Bogiem Wcielonym. To jedno z najstarszych świąt w Kościele. Trzej królowie być może byli astrologami, którzy ujrzeli gwiazdę – znak narodzin Króla. Jednak pozostanie tajemnicą, w jaki sposób stała się ona dla nich czytelnym znakiem, który wyprowadził ich w daleką i niebezpieczną podróż do Jerozolimy. Herod, podejmując ich, dowiaduje się o celu podróży. Podejrzewa, że narodził się rywal. Na podstawie proroctwa w księdze Micheasza kapłani jako miejsce narodzenia Mesjasza wymieniają Betlejem. Tam wyruszają Mędrcy. Odnajdując Dziecię Jezus, ofiarowują Mu swe dary. Otrzymawszy we śnie wskazówkę, aby nie wracali do Heroda, udają się do swoich krajów inną drogą.
Uroczystość Objawienia Pańskiego należy do pierwszych, które uświęcił Kościół. Na Wschodzie pierwsze jej ślady spotykamy już w III w. Tego właśnie dnia obchodził Kościół grecki święto Bożego Narodzenia, ale w treści znacznie poszerzonej: jako uroczystość Epifanii, czyli zjawienia się Boga na ziemi w tajemnicy wcielenia. Na Zachodzie uroczystość Objawienia Pańskiego datuje się od końca IV w. (oddzielnie od Bożego Narodzenia).
W Trzech Magach pierwotny Kościół widzi siebie, świat pogański, całą rodzinę ludzką, wśród której zjawił się Chrystus, a która w swoich przedstawicielach przychodzi z krańców świata złożyć Mu pokłon. Uniwersalność zbawienia akcentują także: sama nazwa święta, jego wysoka ranga i wszystkie teksty liturgii dzisiejszego dnia. Ewangelista nie pisze o królach, ale o Magach. Ze słowem tym dość często spotykamy się w Starym Testamencie. Oznaczano tym wyrażeniem astrologów. Herodot, historyk grecki, przez Magów rozumie szczep irański. Ksantos, Kermodoros i Arystoteles przez Magów rozumieją uczniów Zaratustry.
Św. Mateusz krainę Magów nazywa ogólnym mianem Wschód. Za czasów Chrystusa Pana przez Wschód rozumiano cały obszar na wschód od rzeki Jordanu – a więc Arabię, Babilonię, Persję. Legenda, że jeden z Magów pochodził z murzyńskiej Afryki, wywodzi się zapewne z proroctwa Psalmu 71: „Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary. Królowie Szeby i Saby złożą daninę. I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie… Przeto będzie żył i dadzą Mu złoto z Saby”. Przez królestwo Szeby rozumiano Abisynię (dawna nazwa Etiopii). Na podstawie tego tekstu powstała także tradycja, że Magowie byli królami. Tak ich też powszechnie przedstawia ikonografia.
Prorok Izajasz nie pisze wprost o królach, którzy mają przybyć do Mesjasza, ale przytacza dary, jakie Mu mają złożyć: „Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, ofiarują złoto i kadzidło”. Kadzidło i mirra były wówczas na wagę złota. Należały bowiem do najkosztowniejszych darów.
Św. Mateusz nie podaje także liczby Magów. Malowidła w katakumbach rzymskich z wieku II i III pokazują ich dwóch, czterech lub sześciu. U Syryjczyków i Ormian występuje ich nawet dwunastu. Przeważa jednak w tradycji Kościoła stanowczo liczba trzy ze względu na opis, że złożyli trzy dary. Tę liczbę np. spotykamy we wspaniałej mozaice w bazylice św. Apolinarego w Rawennie z wieku VI. Także Orygenes podaje tę liczbę jako pierwszy wśród pisarzy chrześcijańskich. Dopiero od wieku VIII pojawiają się imiona Trzech Magów: Kacper, Melchior i Baltazar.
W przyszłą niedzielę, 11 stycznia, obchodzimy święto Chrztu Pańskiego, które kończy liturgiczny okres Narodzenia Pańskiego.
Wspominając chrzest Pana Jezusa w Jordanie, myślimy także o naszym chrzcie, który jest początkiem i fundamentem naszego chrześcijańskiego życia. W tym sakramencie otrzymaliśmy godności przybranego dziecka Bożego i dar Bożej miłości. Zostaliśmy też włączeni do wspólnoty Kościoła. Przyjęcie chrztu jest dla nas jednocześnie wielkim zobowiązaniem.
W polskiej tradycji czas śpiewania kolęd kończy się dopiero 2 lutego w święto Matki Bożej Gromnicznej.
PORZĄDEK WIZYTY DUSZPASTERSKIEJ – KOLĘDY na najbliższe dni:
Poniedziałek 5 stycznia 2026 roku – od godziny 15.00
Gaj i Podstawie, lewa i prawa strona – od pani Zofii Strasz do pani Marii Kani.
(ul. Graniczna, Astrów, Folwark, Gaj i Wadowicka do państwa Kaniów)
Środa 7 stycznia 2026 roku – od godziny 15.00
Ul. Odnoga – od ostatniego numeru – od pana Ryszarda Kapusty do pana Edwarda Szczerbowskiego.
Czwartek 8 stycznia 2026 roku – od godziny 15.00
Ul. Odnoga – od pani Smółkowskiej do państwa Kusaków – ul. Odnoga od nr 24 do nr 2
Piątek 9 stycznia 2026 roku – od godziny 15.00
Ul. Krokusowa – od państwa Teresy i Stanisława Buckich (od nr 19)
Sobota 10 stycznia 2025 roku – od godziny 9.00
Ul. Podlesie od państwa Janeczków oraz ul. Leśniczówka od końca, do państwa Pawła i Izabeli Szczerbowskich. Od nr 43 do 31.